هوا داره هرروز خنک تر میشه و حال من بهتر. کمترحس خواب آلودگی دارم. شب ها فوق هشیارم. با یه موزیک و فیلم و آرامش آرش هم که دیگه بهشت م ساخته ست. بساط کارمو پهن میکنم و باور میکنم من دختر بهمن ام! دختر نیمه دوم سال. عمرمو بذارن زیر ذره بین می بینن که فقط 6 ماه سال بازدهی داشتم هرسال ((: خلاصه اومدم بگ...

حالم خوش و خوش و خوش ه. اگه مثل یاهو میتونستم این پست را ستاره دار کنم، و درجه خوشی امروزمو ثبت کنم 5 تا ستاره از هر 5 تارو طلایی میکردم! انقدر کمیاب ه این حالت. اینو عصر فهمیدم. وقتی بارونی به تن و ر

هوا ابری و خوشگله چون بعد و قبل باروونه. یادم باشه خواب دیروز بعدازظهرمو بنویسم. ازون خواب هایی که دوست دارم تعبیرشه. دوست دارم دیگه خواب نمونه بخشی از زندگی ام شه. +خداوندا جهانا شکر بر وجود. شکربر آرامش. شکر بر سلامتی و جوانی و عشق و امید. بر انگیزه و تلاش

جسمم خسته تر از چیزی که فکرشو کنین بعد از یک ماه در سفر بودن از شمال تا جنوب این کشور با انگیزه های مختلف با بودن در کنار آدمای متفاوت و قرار گرفتن در موقعیت های خیلی خوب و بد. به شدت به تعطیلی آخر ا

هنوز چند ساعتی از پست اینستاگرام م نگذشته که پررنگ ترین بازخورد را از کائنات میگیرم. فک کن! نه از یک آدم نه از یک گروه که از جهان. واقعا انگار خدا دونه به دونه پست هامو میخونه و به روش خودش پاسخ می

چیزی مونده از بلاگفا؟ از آدم های بلاگفایی؟ همه گم شدیم. کسایی هم که هستند دیگه نمی نویسند. دور منو خط بکشیم، واقعا بودن شون خوب بود. خوب بود آدم دو سه تا صفحه ی بلاگفایی داشته باشه که باهاشون معاشرت کنه. حتی اگه نشناستشون. یا ندونه میشه روزی دید شون. بس که خودشون بودند. خود ساخته. خود پرداخته. بی نی...

هیولای خشم رو دیدید؟ وقتی زبانه میکشه و آتش سردشو حتی توی نگاه های خشمگین میشه دید؟ تا حالا از نزدیک عصبانی شدن کسی رو دیدید؟ وقتی به شما پرخاش میکنه و شما هرچی نگاهش میکنید می بینید اون کسی که می شناختید نیست. نمی شناسیدش. هیچ حسی بهش ندارید. انگار مسخ شده. انگار صدا همون صداست چهره همون چهره ست ام...

به محمد میگم یادته کوچیک تر بودی یه کارتون میذاشت که همه داستان هاش روی یه برگه A3 رخ میداد. پسرکی که مداد دست میگرفت و نقاشی می کشید. شهر رو. و زنده میشد اون نقاشی هاش؟ خوب یادش بود. گفتم این روزا که نظم خاصی نداره زندگی و همه ی کارها رو داریم فقط با فکر به 14 هم انجام میدیم، دلم میخواد همه چی خوب ...

".... تولد آغاز نیست، مرگ پایان نیست، وجود داشتن بدون محدودیت است. ادامه یافتن بدون آغاز است...." +متن مقدس چانگ تزو

اهم اهم ((: اگر باور تو اینه بسیار مشعوفم. اجازه بدین من دیگه صحبتی نکنم __________________________________________________________________________________ خانوم آفتاب بر امواج دریا. حالا نوبت شماست. خودتونو تابحال در چه نقش های تصور کردید و بازیگری نوموده اید

دوستش دارم. لایه به لایه. سطر بر سر سطر. همسرم.

با حجم بالای استرس صبح بیدارشدم. استرس لک. استرس بیدارشدن برای اذان. استرس دیر از خواب بیدار شدن. استرس زود بیدارشدن اما نه به اندازه بافت مو و اتو و خط چشم. استرس دیر و زود شدن سرویس. و اینها همه در حالی بود که کل استرس های یک هفته ی اخیر وهمه ی اتفاقاتی که افتاده رو (جراحت، پیری، فقدان، مرگ ....)

انقدر راه رفته و فکر کرده بودم که تا رسیدم خونه یه شربت از دست مامان گرفتم و بعدش بیهوشی... عمیق ترین عواطف و پرسش ها رو از خودم می پرسیدم که جوابی براشون نداشتم. که جرئت شنیدنش را نداشتم. من کی ام. کدومم. کدوم بخش ام کدوم تصمیمای زندگی مو گرفته؟ بخش های دیگه نظرشونو اعمال نکردم اگه بخان کودتا کنن چ

هنوزم به #رگ خواب فکر میکنم موهای تنم سیخ میشه. تو چطور دوستش داشتی؟ خوشحال میشم بخونم. +مخاطبان گمنام و نامدار محترم_هروقت فیلمو دیدین یک دقیقه وقتو از دست ندین به کامنتدونی پیوسته و نظرتونو درمورد این فیلم باما به اشتراک بگذارید.

چرا همه باهم میان و همه باهم میرن؟ o_O خداوندا بر داده و گرفته ات شکر. با تو همه چی خوب بوده در انتها. پس باز هم ریش و قیچی دست تو. فقط لطفنی همیشه دورم شلوغ باشه. گمشده ام هم بگو بیادش.دوتاش پیداشد. سومی ش مونده. خدایا ممنون ک هستی. نمی روی. همه میرن.چرا هیشکی ایستادن بلد نیست؟

مثلِ شنیدنِ شادمهر....اتفاقی....بعد مدت ها... #آرزوی#به#دل.....

اسمِ وبلاگ "نوکس" تلفظ میشه. یه روز که دنبال یه اسم خاص می گشتم پیداش کردم. بخشی از عنوان کامل ترِ Spring Equinox بود. به معنای "اعتدال بهاری". در ستاره شناسی به لحظه ای گفته میشه که حرکت خورشید زمینه ساز یه انقلاب بهاریه. در ایران باستان هم این روز رو بعنوان آغاز سال جدید و پایکوبی در جشن نوروز انت...

یادِ این روزآ بخیر در زندگی هر آدمی که همه فکر وذکرش اینهـ: " طمع وصل تو می دارم و اندیشه ی هجر دیگر از هرچه جهانم نه امید است و نه بیم "

آخر هفته دوم مرداد./ نیمه تابستان 96 یکی از پیچ های سخت رو پشت سرگذاشته ایم و دوباره کنترل امور رو در دست گرفتیم. روزها شلوغ ه. شب های بیهوش از خستگی یا دور زدن در اینستاگرام یا ترافیک خیابون آپادانا به سمت توحید و از توحید به رباط و از رباط به ... . یه ذوق زیرپوستی مداوم واسه اتفاق پیش رو. یه امی

بهترین خلوت دنیای من بمون! #عهد#9_11_پایان.نامه